Column: glimlach en een traantje

29 juni 2021

Noem me een mietje, of niet, maar hier krijg ik traanoogjes van.

Scrollend door mijn media op mijn telefoon kwam ik dit filmpje tegen. In totaal 4 minuten, zomaar op een dag toegestuurd gekregen van de dames.

Beiden zag ik individueel wekelijks voor therapie op school. Ze groeiden buiten therapie om dichter naar elkaar toe, praatten samen over hun therapie.

Hoe twee zulke verschillende personen met hulpvragen die ver uiteen liggen samenkwamen vind ik bijzonder, bijzonder mooi. Ik deed met hun apart eenzelfde boksoefening. Dezelfde oefening, een ander doel.

De een voor het leren reguleren van spanning/woede, het verkennen van eigen krachten, ontdekken hoe spanning oploopt en hoe te verminderen. Haar gedrag externaliserend. De ander voor het zich laten horen, het in beweging komen en lijfelijk los durven komen. Haar gedrag internaliserend.

Dit filmpje krijgen, zien hoe externaliserend en internaliserend elkaar ontmoeten én zien dat wat je doet in de therapie op deze manier terugkomt. Heel waardevol. Ja, voor mij wel een glimlach toverent met een subtiel traantje. Ben ook maar een mens.

Deel dit via:
Terug naar het nieuwsoverzicht